Wim Wenders'in 1974 yapımı 'Alice in the Cities' (Alice Şehirlerde), Yeni Alman Sineması'nın en önemli yol filmlerinden biridir. Film, Amerika'da bir gazetecilik görevi sonrası tükenmişlik yaşayan Alman gazeteci Philip Winter'ın hikayesini anlatır. New York'ta dönüş uçağını kaçıran Philip, tesadüfen tanıştığı bir kadın ve onun dokuz yaşındaki kızı Alice ile karşılaşır. Kadın ortadan kaybolunca, Philip kendini küçük kızın geçici sorumluluğunu alırken bulur. İkili, birlikte Avrupa'ya döner ve Alice'in büyükannesini aramak için Almanya'da bir yolculuğa çıkarlar.

Rüdiger Vogler'in canlandırdığı Philip karakteri, modern hayatın yabancılaşması ve aidiyet arayışı içindeki bir anti-kahramandır. Yvonne Riper'in oynadığı Alice ise, masumiyeti ve direnciyle bu melankolik adama yeni bir amaç katar. İkili arasında yavaş yavaş gelişen baba-kız benzeri bağ, filmin kalbini oluşturur. Wenders'in karakteristik minimalist ve gözlemci yönetmenliği, siyah-beyaz görüntülerle birleşerek yolun ve manzaranın kendisini bir karakter haline getirir.

Film, iletişimsizlik, yalnızlık ve 'yuva' kavramını sorgularken, 1970'lerin Avrupa ve Amerika'sına dair keskin bir portre çizer. Doğaçlama diyaloglar ve uzun, durgun planlar, izleyiciyi karakterlerin iç dünyalarına davet eder. 'Alice in the Cities', sade bir öykü anlatımıyla derin duygusal ve felsefi katmanlara ulaşan, zamansız bir başyapıttır. Yol filmi sevenler, karakter odaklı dramalar arayanlar ve sanat sineması tutkunları için vazgeçilmez bir izleme deneyimi sunar. Wenders'in 'Yol Üçlemesi'nin bu ilk filmi, insan ilişkilerinin inceliklerini keşfeden, hüzünlü ama aynı zamanda umut dolu bir hikayedir.