Georges Franju'nun yönettiği 1960 yapımı 'Eyes Without a Face' (Les yeux sans visage), korku sinemasının sınırlarını zorlayan ve türün erken dönem başyapıtlarından biri olarak kabul edilen bir filmdir. Film, Dr. Génessier adlı saygın bir cerrahın, kendi sebep olduğu bir trafik kazasında yüzünü kaybeden kızı Christiane'a yeni bir yüz bulma takıntısını merkezine alır. Bu takıntı, onu genç kadınları kaçırıp yüzlerini nakletmeye kadar götüren karanlık bir yola sürükler.

Franju'nun yönetmenliği, filmi sıradan bir korku hikayesinin ötesine taşır. Görsel estetiği, adeta bir şiir gibi işleyen siyah-beyaz görüntüler ve gerilimi yavaş yavaş inşa eden atmosferik anlatımıyla dikkat çeker. Özellikle Christiane'nin boş ve ifadesiz beyaz maskesi, sinema tarihinin en ikonik ve ürpertici imgelerinden birini oluşturur. Bu maske, karakterin iç dünyasındaki yalnızlık ve acıyı mükemmel bir şekilde yansıtır.

Oyuncu performansları da filmin gücüne büyük katkı sağlar. Pierre Brasseur, Dr. Génessier'i hem acılı bir baba hem de ahlaki sınırları aşan tehlikeli bir bilim insanı olarak muhteşem bir şekilde canlandırır. Edith Scob ise maskenin ardındaki Christiane karakterine, neredeyse hiç konuşmadan, yalnızca beden dili ve bakışlarıyla derin bir trajedi ve incelik katmayı başarır.

'Eyes Without a Face', sadece bedensel korkuyu değil, aynı zamanda suçluluk, obsesyon, bilim etiği ve güzellik takıntısı gibi temaları da işleyerek izleyiciyi düşündürür. Görsel etkisini ve hikayesinin rahatsız edici gücünü asla kaybetmemiş bu film, korku ve sanat sineması arasındaki çizgiyi bulanıklaştıran bir klasiktir. Sinema tarihine ilgi duyan veya farklı ve derinlikli bir korku deneyimi arayan herkesin mutlaka izlemesi gereken bir başyapıttır.