2017 yapımı Kodachrome, izleyiciyi dijital çağın gölgesinde kalan analog bir dünyanın son ışıklarına doğru dokunaklı bir yolculuğa çıkarıyor. Film, adını fotoğrafçılık tarihinin efsanevi filmi Kodachrome'dan alır ve bu filmin üretiminin sona ermesiyle aynı dönemde geçen kişisel bir hikayeyi anlatır. Hikaye, aralarında derin bir mesafe olan babası Matt (Ed Harris) ve oğlu Matt (Jason Sudeikis) etrafında döner. Ölümcül hasta olan ünlü fotoğrafçı baba, hayatının son isteği olarak, Kansas'taki son Kodachrome film işleme laboratuvarına gitmek ve son rulka filmini teslim etmek için oğlunu zorla yanına alır.

Yol filmi formatını ustaca kullanan yönetmen Mark Raso, bu fiziksel yolculuğu, iki karakterin içsel yolculuklarının bir aynası haline getiriyor. Jason Sudeikis, genellikle komedi rolleriyle tanınsa da, burada içe dönük, kırgın ve öfkeli bir müzik menajeri olarak etkileyici bir dramatik performans sergiliyor. Ed Harris ise inatçı, tutkulu ve ölümle yüzleşen bir sanatçıyı olağanüstü bir incelikle canlandırıyor. İkili arasındaki gerilim, suskunluklar ve küçük diyaloglarla yavaş yavaş çözülürken, izleyici onların acı dolu geçmişini ve bağlarını onarma çabalarını samimiyetle hisseder.

Film, sadece bir baba-oğul hikayesi değil, aynı zamanda değişen teknolojilere, kaybolan sanatlara ve anıların değerine dair hüzünlü bir ağıt niteliğinde. Görüntü yönetimi, hikayenin nostaljik ve duygusal tonuyla mükemmel bir uyum içinde. Kodachrome izlemek, izleyiciye unutulmaya yüz tutmuş bir dönemin estetiğini hatırlatırken, affetmenin ve insan bağlarının zaman karşısındaki dayanıklılığını derinden düşündürüyor. İlişkilerin karmaşıklığını ve hayatın kısalığını anlatan bu naif ve güçlü dram, her izleyicide iz bırakacak türden.