Jacques Rivette'in yönettiği 1991 yapımı La Belle Noiseuse, sanatın yaratım sürecini ve bu sürecin insan ruhunda açtığı derin yarıkları mercek altına alan sıra dışı bir film. Dört saatlik epik süresiyle izleyiciyi, emekli olmuş ünlü ressam Frenhofer'in (Michel Piccoli) atölyesine davet eder. Genç ressam Nicolas'ın (David Bursztein) ve nişanlısı Marianne'in (Emmanuelle Béart) ziyareti, Frenhofer'in yıllar önce yarım bıraktığı 'La Belle Noiseuse' adlı tablosunu tamamlama arzusunu yeniden alevlendirir. Marianne'in model olmayı kabul etmesiyle başlayan sancılı ve tutkulu çalışma, sanatçı ile model arasında giderek bulanıklaşan bir ilişkiyi ortaya çıkarır.

Film, bir resmin doğuşunun ardındaki fiziksel ve psikolojik mücadeleyi neredeyse belgesel bir titizlikle aktarır. Michel Piccoli'nin yaratma tutkusu ve kuşku arasında gidip gelen Frenhofer portresi unutulmazdır. Emmanuelle Béart ise, yalnızca çıplak bedeniyle değil, sessizliğin ve bakışların ardına sakladığı duygusal karmaşayla ekrana hayat verir. Rivette'in sabırlı yönetmenliği, izleyiciyi resmin her fırça darbesiyle birlikte dönüşen bu içe dönük dünyanın bir parçası haline getirir.

La Belle Noiseuse izlemek, yalnızca bir hikaye takip etmek değil, sanatsal yaratımın kendisine tanıklık etmektir. Sanatın hakikatle ilişkisini, model ve sanatçı arasındaki güç dinamiklerini ve yaratıcılığın bedelini sorgulayan bu film, sıradan bir dramadan çok daha fazlasını vaat eder. Fransız sinemasının derinlikli karakter incelemelerine ilgi duyanlar ve sanat üzerine düşünmek isteyenler için vazgeçilmez bir başyapıttır. Uzun metrajına rağmen, sunduğu psikolojik gerilim ve felsefi derinlikle izleyiciyi ilk dakikadan itibaren kavrayan bir deneyim sunar.