The Way Way Back (2013), yaz tatilinin sıcaklığında geçen, samimi ve dokunaklı bir büyüme hikayesini anlatıyor. Utangaç ve içine kapanık 14 yaşındaki Duncan, annesi Pam, annesinin otoriter erkek arkadaşı Trent ve onun kızıyla birlikte yazlık bir kasabada tatil yapmaya gider. Burada kendini yabancı ve dışlanmış hisseden Duncan, tesadüfen keşfettiği Water Wizz adlı eski moda bir su parkında sıra dışı bir sığınak bulur. Parkın kayıtsız ama kalbi temiz müdürü Owen, Duncan'ın hayatına beklenmedik bir rehber olarak girer ve ona özgüven aşılar.

Film, yönetmenler Nat Faxon ve Jim Rash'ın (The Descendants senaryosundan tanıdığımız isimler) hem yazıp hem yönettiği, kişisel ve evrensel temaları ustalıkla harmanlayan bir yapım. Steve Carell, alışılageldik komedi rollerinden sıyrılarak, sevimsiz ve baskın Trent karakteriyle etkileyici bir performans sergiler. Liam James, Duncan rolünde gençliğin o kırılgan ve savunmasız halini inandırıcı bir şekilde yansıtırken, Sam Rockwell ise Owen karakterine hayat vererek filmin kalbini oluşturuyor. Rockwell'in doğaçlama gibi duran, esprili ve aynı zamanda dokunaklı performansı unutulmaz.

The Way Way Back izlemek için birçok neden var. Film, aile dinamikleri, ergenlik sancıları, özgüven kazanma ve 'ikinci bir aile' bulma temalarını içtenlikle işliyor. Komedi ve dram unsurları o kadar dengeli ki, gülümsetirken düşündürüyor, hüzünlendirirken umut veriyor. 80'ler ve 90'ların nostaljik yaz filmleri ruhunu taşıyan bu yapım, sıcak bir yaz atmosferi yaratıyor. Müzikleri, karakterlerin derinliği ve herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği evrensel hikayesiyle The Way Way Back, sadece bir yaz filminden çok daha fazlası. Hayatın ara yollarında kendinizi bulmaya dair samimi bir hikaye arayan herkese tavsiye edilir.